Marzena Żołtaniecka

mgr tyflopedagogiki, dyplomowana ortoptystka

Diagnostyka zaburzeń widzenia w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej dla Dzieci opiera się na skali rozwoju funkcji wzrokowych wg N. Barragi i J. Morris oraz na metodyce fińskiej okulistki L. Hyvarinen.

Są to skale będące jednoczesnie wyjściem do terapii widzenia łączącej elementy integracji sensorycznej i odruchów lokalizacyjnych, podstawowych funkcji wzrokowych do wyższych z koordynacja wzrokowo ruchową, stałością pamięci wzrokowej, koncentracją, uwaga wzrokową.

Ukończone kursy i szkolenia:
  • Dziagnostyka i usprawnianie widzenia u dzieci słabo widzących przy pomocy programu rozwijania umiejętności posługiwania się wzrokiem N.C. Barragi i J.E. Moris
  • Funkcjonalna ocena i metody usprawniania widzenia dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością
  • Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka niewidomego i słabowidzącego
  • Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci w wieku 0-6 r.ż. oraz posługiwanie się programem INSITE
  • Dziecko z zaburzeniami neurorozwojowymi a ortoptyka
  • Komunikacja z dzieckiem głuchoniewidomym
  • Diagnostyka i terapia zeza u dzieci

Terapia ortoptyczna

Wczesne rozpoznanie zaburzeń widzenia u niemowlęcia umożliwia odpowiednie postępowanie lecznicze i rehabilitacyjne. W chwili narodzin zaczyna się napływ wrażeń wzrokowych, który ma decydujące znaczenie dla rozwoju korowych ośrodków wzroku.

Od około drugiego miesiąca życia kora mózgowa dziecka stopniowo przejmuje od obwodów podkorowych większość zadań wzrokowych. Około szóstego miesiąca życia pojawiają się już wszystkie podstawowe zdolności wzrokowe, takie jak postrzeganie głębi obrazu, widzenie barwne, dobra ostrość wzroku i skoordynowane ruchy gałek ocznych.

Dzięki plastyczności struktur nerwowych przy zastosowaniu odpowiedniej stymulacji wzrokowej jest możliwe znaczne poprawienie szeroko rozumianej funkcji widzenia. Ponieważ zdolność widzenia odgrywa decydującą rolę w ludzkich doświadczeniach zmysłowych, staje się głównym środkiem poznawania przez dzieci otaczającego świata.