Co nieco o czworakowaniu

Czworakowanie jest jedną z ważniejszych umiejętności jakie dziecko osiąga swoim rozwoju. To nie tylko sposób poruszania się, ale także etap dojrzewania i doskonalenia układu nerwowego.

W ósmym miesiącu (przed lub po, granica jest płynna) maluch podciąga nogi ugięte w kolanach i unosząc się na rękach przyjmuje pozycje czworaczną. Przez pewien czas doskonali tę pozycję huśtając się w tył i przód. Kiedy jest już gotowy i pewny zaczyna się przemieszczać, przeważnie do tyłu, a następnie coraz pewniej do przodu.

Z pozycji czworacznej bardzo łatwo samodzielnie usiąść. Wystarczy skręt miednicy, ułożenie jednego biodra na podłożu, półobrót i odbicie przy pomocy rąk - siad gotowy.

Maluch często zmienia pozycje doskonaląc nabyte umiejętności. Potrzebuje dużo przestrzeni do ruchu i samodzielnej aktywności.

Dlaczego czworakowanie jest ważne?

  • pozycja czworaczna wzmacnia podpór, pracę obręczy barkowej, mięśni brzucha i grzbietu,
  • poprawia równowagę, zabawy w pozycji czworacznej powodują zmienny podpór, na dwóch lub jednej ręce lub z oderwaniem jednej z nóg,
  • prawidłowe czworakowanie przebiega w naprzemiennym rytmie ręka-noga, ręka-noga, dziecko doskonali koordynację wzrokowo - ruchową, półkule mózgu uczą się współpracować ze sobą, stwarzając fundament do przyszłych umiejętności szkolnych,
  • długie utrzymanie głowy w pozycji równoległej do podłożą, a także zmiana ułożenia głowy w trakcie przemieszczania, pozwala na pracę przeciw sile grawitacji i pracę w przestrzeni (stymulacja przedsionkowa),
  • przyjęcie i poruszanie się w pozycji wyższej umożliwia fizyczne poznanie przestrzeni i otoczenia, dziecko intensywnie bada otoczenie, samo odkrywa, doświadcza,
  • poprzez utrzymanie się na dłoniach i kolanach następuje stymulacja dotykowa i priopriocepcji, czucia głębokiego, poprzez zmienne, różnorodne podłoże,
  • następuje planowanie ruchu (praksja), zamierzenie, wyobrażenie i wykonanie, daje to podwaliny do zdobywania wyższych pozycji, wykonywania bardziej skomplikowanych czynności.